Czytaj
Depresja dzieci - ilustracja

Depresja dzieci

Dr Wojciech Ozimek
Oceń 228

Już co czwarty Polak cierpi na wszelakie zaburzenia psychiczne.  Z najnowszej, tegorocznej publikacji Instytutu Psychiatrii i Neurologii na temat kondycji psychicznej mieszkańców Polski w wieku od 18 do 64 lat wynika, że prawie 8 milionów z nas boryka się z mniejszymi lub większymi problemami psychicznymi.  A gdyby jeszcze w te badania włączyć dzieci, młodzież i osoby starsze to liczba mogłaby wzrosnąć nawet o kolejne 4 miliony osób... Disiaj skupimy się na depresji. 

Jak podaje Światowa Organizacja Zdrowia (WHO), na świecie na depresję cierpi około 350 mln osób. Zajmuje ona czwarte miejsce na liście najpoważniejszych problemów zdrowotnych na świecie. Szacuje się, że w Polsce zaburzenia depresyjne występują u 1,2-1,5 mln dorosłych osób. Wiele z nich nie zgłasza się po pomoc medyczną. Warto zaznaczyć, że coraz częściej chorują dzieci.  Nie od dzisiaj wiadomo, że rodzice "zarażają" swoje dzieci depresją i zaburzeniami lękowymi. Jest wiele badań wskazujących, że dzieci rodziców chorujących na depresję znajdują się w zasięgu dużego ryzyka zachorowania na depresję. Inne prace wykazują, że depresja rodziców wiąże się z negatywnym zachowaniem oraz rozwojowymi i poznawczymi konsekwencjami u ich dzieci...

Z naszych obserwacji wynika, że dzieci są w znacznie trudniejszej sytuacji. Te, które dorastają w atmosferze rozsiewanej po całym domu rozpaczy, które cały czas patrzą na płaczącą mamę, czy tatę, są bezradne. Nie potrafią zrozumieć tego, co się dzieje. Nie potrafią temu zaradzić. A dziecko, które nie potrafi zaradzić, czuje się winne. Czuje, że powinno pomóc rodzicom. Zaczyna więc robić dziwne rzeczy, żeby tylko odciągnąć uwagę rodzica od niego samego i od smutku.

Zdarzało mi się rozmawiać z nastolatkami i dorosłymi osobami, które opowiadały, że w wieku sześciu czy siedmiu lat chciały razem z rodzeństwem popełnić zbiorowe samobójstwo. Takie rzeczy się zdarzają. Dla małego dziecka, które nie znajduje wsparcia w bliskich, fantazja jest jednym ze sposobów adaptowania się do świata, ale kiedy nie ma już czego szukać w tej fantazji, dziecko nie ma się jak bronić. Nie chce już żyć.

Patrzenie na nieustannie cierpiących rodziców narusza świat dziecka, często nieodwracalnie. My, dorośli, mamy wiele sposobów, by radzić sobie z własnym lub cudzym cierpieniem. Dziecko często zostaje samo ze sobą, nie rozumie, co się tak naprawdę z nim dzieje. Chce po prostu przestać cierpieć. Nie zapominajmy, że depresja działa bardzo niekorzystnie na układ odpornościowy dzieci. Zwiększa zapadalność nie tylko na choroby zakaźne, ale także nowotworowe i cukrzycę typu II. 

Dojrzewanie między innymi polega na tym, że stajemy w obliczu kryzysów, które wymagają wyuczenia się nowych kompetencji, zmagania się ze sobą. Dzięki temu wchodzimy w nowy etap życia z nowymi, mniej lub bardziej przydatnymi umiejętnościami. A jeżeli będziemy uciekali przed każdym smutkiem- nie mamy możliwości dojrzeć. Chuchając na siebie, funkcjonujemy pod kloszem, który zabiera nam głębię przeżyć. Musimy mieć świadomość, że jeżeli chorujemy, to w pewnym sensie choruje cała nasza rodzina. Oszczędźmy dziecko. Chrońmy je przed naszym cierpieniem. Podejmijmy leczenie, zapewnijmy mu opiekę, gdy nasze objawy choroby nasilają się. 

Ale depresja u dzieci to nie zawsze "wina rodziców". Dzisiejsze dzieci są poddawane ogromnej presji bycia popularnym, osiągania sukcesów na wielu polach. Przeciążone ogromną ilością różnorodnych zajęć, poddawane są w szkole nieustającym, niezliczonym testom i egzaminom i nie zawsze są w stanie podołać oczekiwaniom innych. Efektem są coraz powszechniejsze depresje młodych ludzi, które mają często nietypowe objawy.

Jak rozpoznać depresję? Nie jest to łatwe, ale depresji zwykle towarzyszy specyficzna kompilacja objawów. 

  1. Wszechogarniający smutek, głębokie poczucie własnej nieudaczności, niskiej wartości, braku sensu życia. Wiele tych objawów bywa mylonych z lenistwem, nieposłuszeństwem, kłótliwością, buntem nastolatka. 

  2. Zaburzenia snu w tym bezsenność i/lub albo trudność w porannym przebudzeniu

  3. Zaburzenia łaknienia  z gwałtownymi zmianami wagi. Bardzo często anoreksja czy bulimia mają właśnie podłoże depresyjne. 

  4. Moczenie nocne nawet u starszych dzieci. 

  5. Zmiany charakterologiczne. Towarzyskie dziecko nagle staje się odludkiem, traci apetyt, zmienia styl ubierania, dostaje złe oceny z ulubionego przedmiotu i nie ma ochoty wychodzić ani rozmawiać przez telefon z najlepszymi przyjaciółmi. 

Wszystkie ww zmiany powinny wzbudzić naszą czujność . Musimy baczniej obserwować dziecko, starajmy się z nim nienachalnie rozmawiać. Warto zwrócić się o pomoc do psychologa i wybrać się do szkoły, porozmawiać z wychowawcą, wymienić się z nim swoimi spostrzeżeniami.

Dodaj komentarz

Powrót

Popularne artykuły

Rozwiń
Rockandrollowy Pluszak

Wszystkie utwory

Rockandrollowy Pluszak - okładka

Rockandrollowy Pluszak

00:58
Wesoły Miś Eryś i przyjaciele - okładka

Wesoły Miś Eryś i przyjaciele

02:26
Miś Patryś i pierwszy śnieg - okładka

Miś Patryś i pierwszy śnieg

03:32
Mój mały przyjaciel - okładka

Mój mały przyjaciel

01:22
Zdrowieje z Misiem Farmakusiem - okładka

Zdrowieje z Misiem Farmakusiem

03:04
Zdzisiek i czary - okładka

Zdzisiek i czary

00:43
Magiczna przygoda Misia OLI - okładka

Magiczna przygoda Misia OLI

01:18
Miś bez imienia - okładka

Miś bez imienia

02:43
Zakochany Miś - okładka

Zakochany Miś

03:29
Bardzo kochany miś - okładka

Bardzo kochany miś

01:02
Miś na dobranoc - okładka

Miś na dobranoc

00:50
Ubraniowa zagadka - okładka

Ubraniowa zagadka

01:33

Ulubione utwory